| تبليغات | X |
|
همم... "یه روز برات عادی میشه ، سر ِ صبح ِ لعنتی که پامیشی بری گمشی تو شلوغی ِ خیابونا ، قرصو بندازی بالا و از شربت سینه به عنوان آب استفاده کنی..." ـــــــ پ.ن: بخش ِ مستندی از روزمرده گی های این حقیر که در چند ماه ِ پیش به مصائب ِ قلم افزوده شد... ...
چندباره ی دیگر انگار ِ هیچ ِ پیش چندباره بازی ِ هیچ ِ همیشه! ـــــــ پ.ن: اینهمه ممکن ِ هیچ ؛ اینهمه ناممکن ، از رنجی که می برم ، سپاسگذار !! ...
بعد از سالها روبروی آینه می ایستم به یاد ِ آخرین خاطره از آینه ی روی دیوار... پانسمان.. خون! به غریبه ی روبرو نگاه می کنم نگاه می کند من: فریااااااااااا غریبه: هیس! خفه شو احمق!! ـــــــ پ.ن: قصد ِ عرض ِ شرمنده گی داشتم ، بخاطر ِ تاخیر و نظرات ِ بی جواب و ... ؛ کمی که به سختی فکر کردم ، نتیجه گیری کردم: نبودن ِ این حقیر موجب ِ آرامش ِ فطعی دوستان می شود و لطف ِ الـــــــهی ست علت ِ اصلی ِ این معلول ؛ لذا نیازی به عرض شرمندگی نیست !! (چقدر اداری!) پ.پ.ن: نه ِ صبح ِ جمعه هفده ِ مهر ِ یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت ، چه یادگار ِ بزرگ و به یاد ماندنی ای دریافت کردم ؛ از یکی از عزیزترین ِ نزدیکانم... ...
باز قفل بر لبانم می خورد هر چـــند ، کلمات سُر می خورند در کوی پر پیچ و خم ِ سراشیب ِ ذهن ِ مغشوشم ! دلم غرقه ی بوی سکوت است دلم .. آه چقدر دلم برای «دل»م تنگ شده! ـــــــ پ.ن: «من می خوام برگردم به کودکیم !! نمیشه !!!!» «در زندگی زخمهائی هست که مثل خوره روح را در انزوا می خورد و میتراشد. این دردها را نمیشود بکسی اظهار کرد...» * با همه ی اعتیاد ِ سکوتم ؛ کاش می شد! ...
دیگر نفس هم نمی کشم ای آدمک های کوکی ِ گریزان! دیگر حتی پلک هم نمی زنم در اوج ِ سکون ِ بی وقفه ام! ای مغز برهنگان! دیگر هیچ نمی گویم ـهـــیـــچ ، جز «هیچ»! همان «هـــیچ»ِ بزرگ!! ... ـــــــ پ.ن: ژانر ِ اجباری ِ همه ی امور ِ اجباری ام در کنار تنفس ِ اجباری ِ متوقف شده ام ، به «هیچ» گراییده ، گویا! ...
حال اینهمه بگو و بنویس و شکوه کن و سکوت کن و بشنو و بخواه ؛ آخر که چه ؟!! ـــــــ پ.ن: سرتاسر ِ بخت رانده گیر ، آخر چه؟ این نامه ی عمر خوانده گیر ، آخر چه؟ گیرم که به کام ِ دل بماندی صد سال صد سال ِ دگر بمانده گیر ، آخر چه ؟! ...
چقدر این دوربرگردان ِ لعنتی طویل است. نه دست اندازی، و نه چاله ای به عمق ِ قرن ها سکوت ِ بی اهمیتم که مرا به "حال" ِ نفرین شده ام بازگرداند؛ و نه حتی تصادفی ناگهانی، که به مسیر ِ دیگری رهنمون سازدم؛ این هم جبری دگر : بازگشتن ، در اوج ِ سکون ِ بی چون و چرای کائنات ! ـــــــ پ.ن: اشک می خواهم ، اگر که چشمانم مثل چشمان ِ سیاه ِ آسمان ِ بی نور ، قدرت ِ افشای خود ِ بی خود ِ گریان ِ صاحبشان را داشته باشند! (بین ِ خودمان بماند: چشمان ِ من بی عرضه تر از این سخنان اند !!) ...
سکوت هم با تمام ِ عظمتش ، بوی تکرار می دهد ؛ دلم می خواست سکوت را هم تمام کنم ؛ ولی تنها همراه ِ همیشگی ام همین است ! ـــــــ پ.ن: دلم می خواست... اما باز هم ، ترجیح می دهم سکوت کنم ! ...
" شنبـــه روز ِ بــدی بود روز ِ بی حوصلگی وقت ِ خوبی که میشد غرلی تـــازه بگـی " نیمه شب باران آمد غروب وار ! ؛ باد و برگریزان و .. من تنها ؛ با دود ِ وحشتناک ِ سیگار ؛ نیمکت ِ لعنتی ِ زیر ِ درخت ؛ جِوِر ِ تلخ * ؛ "مرد ِ تنها " ؛ "هفته ی خاکستری" ؛ و بعد آواز فریادگونه ؛ و یاد آوری فرایاد! ... ـــــــ * Jever پ.ن: پشت زمینه ی همه ی توصیفات ِ ذکر شده ؛ صدای سوزاننده ی حضرت ِ فرهاد را در نظر بگیر ، که "مرد ِ تنها" و "هفته ی خاکستری" را فریاد میزند... (البته با صدای بی صدا...) فرایاد !! ...
به جایی میرسی که دود ِ سیگارای بی فبلترت هم آرومت نمیکنه ؛ انقدر تهوع و نفرت داری که دلت می خواد رو صورت ِ همه شون استفراغ کنی بی دلیل بخاطر ِ یه اتفاق کوچیک در جواب ِ یه "داد" ، فر"یاد" می زنی !! فریاااد... اما هرگز اون فریادی نمیشه که از رو کینه ست ، هرگز اون فریادی نمیشه که می خوای باهاش همه ی چیزایی که تو گنجینه ت مخفی شدن رو بیرون بریزی ، اونم بدون ِ اینکه کسی ببینه ! دیگه واقعاً مطمئن میشی که "گا"ردن*ِ عدن رو تو دنیای باقی ! (هه) بهت میدن !! تو هم هیچی نمی خوایا !! یادت باشه ! هیچی نمی خوای ، فقط می خوای خفه شن !! اما به جایی میرسی که دود ِ سیگارای بی فیلترت هم دیگه آرومت نمیکنه! جایی که هرچی خودتو به اینور اونور بکوبی کسی توجه نمیکنه ، از اون بدتر ، خودتم دیگه توجه نمی کنی! موهاتم می خوای بکنی ؛ اما بی فایده ست !!!!! یه بلیت می خری ، با داااد و فرااا"یاد" ؛ میری یه گوشه ای گم و گور میشی.. بالاخره !! بهت قول میدم.. هه!! ــــــ * Eden (Garden)s پ.ن: هیس !! اه ! اه اه اه!! هییییس!!! ...
|
About
به هر حال ، مهم نیست... مهم اینست که هیـــــــچ ، دیگر مهم نیست. «زمان» ، بی هدف در دایره ها می چرخد ، بی آن که متولد شده باشد... همچنان ، نمیتوانم آن را درک کنم. اهمیتی ندارد. در حاشیهء مرگ ٍ ثانیه ها ، از تـــــــکرار ٍ تکراری ها می نویسم ؛ هرچند.. هر چند تکراریست... Archivesهفته دوم آبان 1388هفته اوّل آبان 1388 هفته سوم مهر 1388 هفته دوم مهر 1388 هفته چهارم شهریور 1388 هفته سوم شهریور 1388 هفته دوم شهریور 1388 هفته اوّل شهریور 1388 هفته چهارم مرداد 1388 هفته سوم مرداد 1388 هفته دوم مرداد 1388 هفته اوّل مرداد 1388 هفته چهارم تیر 1388 هفته سوم تیر 1388 هفته دوم تیر 1388 Links
مجازات ابدی |
